Neptunus is een grensoverschrijdende planeet, die eigen begrenzingen oplost en voeling krijgt met een onbekend levensgebied. Het is dan ook de planeet van het irreële en de droom, die als fantasie bruikbaar is door een kunstenaar. Neptunus neigt tot oplossen hetgeen zich bij de mystici bewerkstelligt als het opgeven van het eigen zijn en het opgaan in de grote kosmos. Op deze wijze beschouwt verlaat men met Neptunus het afgesloten geheel van de materiële werkelijkheid en wordt de toegang verleend tot het mysterie en de kennis ervan.

Neptunus maakt transparant en doorlaatbaar, hetgeen een groot invoelingsvermogen en medegevoel laat ontstaan. Men wordt één met de omringende wereld, waarvan men de noden aanvoelt, en vaak ontstaat hierdoor een neiging tot identificatieverlies en het zich offeren voor de omgeving. Men verliest zichzelf en deze offering is eerder onbewust te noemen. Men wordt beroerd en lijdt met de omgeving.

Steeds wordt in Neptunus de onvrede gevonden met de materiële wereld, wiens plichten en verantwoordelijkheden ontvlucht worden. Zo ontstaat de vlucht in een irreële werkelijkheid, die soms gestimuleerd kan worden door medicatie, drugs, alcohol, devotionele religie, enz. Het tijdelijke wil men opgeven voor het eeuwige.

Neptunus maakt verward, chaotisch, niet-realistisch, soms bedriegerig en spiegelt voor hetgeen onbereikbaar is. Het maakt de mens dromerig, week, fantastisch, beïnvloedbaar en maakt van hem de clochard en de meest verheven godszoeker. Grote inspiratie kan Neptunus geven, maar de kanalisatie naar het aardse toe is moeilijk en weinig rendabel.

Het levensgebied dat Neptunus bij ons bepaalt staat aan vlucht, desillusie, bedrog en irreëel gedroom bloot. Toch is Neptunus een kans om onze eigen grenzen op te geven en een grotere werkelijkheid te ervaren. De overgang naar een ruimere toestand van zijn zal soms desillusionant ervaren worden, maar er wordt heel veel karma weggespoeld. Ook in dit opzicht is Neptunus een grote kans.